|

Leasing jest nowoczesną formą finansowania inwestycji. Polega on na tym, że wyspecjalizowana firma leasingowa, z reguły
powiązana z dużą grupą kapitałowa, oddaje na mocy umowy leasingowej, dany przedmiot leasingu ( inwestycje - środek trwały) leasingobiorcy do
korzystania. Leasingobiorca w zamian za korzystanie z przedmiotu leasingu zobowiązany jest płacić leasingodawcy stosowne
wynagrodzenie, zwane opłatami leasingowymi. Co do zasady w sumie opłat leasingowych mieści
się wartość przedmiotu leasingu wraz z zyskiem leasingodawcy.
Z punktu widzenia podatkowo - księgowego wyróżniamy dwa rodzaje leasingu.
Mianowicie tzw. leasing operacyjny i tzw. leasing finansowy.
leasing
- aspekt podatkowy
Aby
móc dokładnie omówić problematykę podatkową związaną z leasingiem
należy najpierw dokładnie zreferować pojęcia, którymi ustawy podatkowe
posługują się w aspekcie normowania kwestii podatkowych w leasingu. Te
pojęcia to: umowa
leasingowa - rozumie
się przez to umowę nazwaną w kodeksie cywilnym, a także każdą inną umowę,
na mocy której jedna ze stron, zwana dalej "finansującym", oddaje do
odpłatnego używania albo używania i pobierania pożytków na warunkach określonych
w ustawie drugiej stronie, zwanej dalej "korzystającym", podlegające
amortyzacji środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, a także
grunty, podstawowy
okres umowy leasingu - rozumie się przez to czas oznaczony, na jaki została
zawarta ta umowa, z wyłączeniem czasu, na który może być przedłużona lub
skrócona, odpisy
amortyzacyjne - rozumie
się przez to odpisy amortyzacyjne dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami
ustaw o podatkach dochodowych (PIT, CIT), normatywny
okres amortyzacji - rozumie się przez to okres, w którym wysokość odpisów
amortyzacyjnych środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych,
wynikająca z zastosowania stawek amortyzacyjnych określonych w ustawie zrównuje
się z wartością początkową tychże środków trwałych lub WNIP. rzeczywista
wartość netto - rozumie się przez to wartość początkową środków
trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych zaktualizowaną zgodnie z odrębnymi
przepisami, pomniejszoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w
ustawach podatkowych. hipotetyczna
wartość netto - rozumie się przez to wartość początkową określoną
zgodnie z przepisami obu ustaw o podatkach dochodowych, pomniejszoną o
trzykrotnie większe odpisy amortyzacyjne niż wynikające z przepisów ustaw
podatkowych. spłata
wartości początkowej - rozumie się przez to faktycznie otrzymaną przez
finansującego w opłatach ustalonych w umowie leasingu równowartość wartości
początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, określoną
zgodnie z przepisami ustaw, w podstawowym okresie umowy leasingu; spłaty tej
nie koryguje się o kwotę wypłaconą korzystającemu przez finansującego
gdyby ten przeniósł własność przedmiotu leasingu na osobę trzecią. leasing
operacyjny Mianem
leasingu operacyjnego określa się leasing, który unormowany jest w umowie spełniającej
określone kryteria podatkowe. Ustawy podatkowe nie posługują się wprost pojęciami
leasingu operacyjnego lub finansowego. Te pojęcia wykształciły się na
gruncie ekonomiczno finansowym, i używane są potocznie. Aby móc mówić o
leasingu operacyjnym umowa leasingowa musi spełniać łącznie określone
warunki.
-
umowa
musi być zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40 %
normatywnego okresu amortyzacji (oczywiście podatkowej), jeżeli jej
przedmiotem są podlegające amortyzacji rzeczy ruchome, wartości
niematerialne i prawne, albo została zawarta na okres 10 lat jeżeli jej
przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości.
-
suma
ustalonych w niej opłat, pomniejszona o należny VAT odpowiada wartości
początkowej środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych,
oczywiście będących przedmiotem umowy.
Jeżeli
umowa spełnia te warunki to opłaty ustalone w tejże umowie, ponoszone przez
korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu korzystania ze środków
trwałych i wartości niematerialnych i prawnych są dla korzystającego kosztem
uzyskania przychodów, a przychodem dla finansującego. Jeśli chodzi o przepisy
ustawy VAT leasing operacyjny podlega opodatkowaniu stawką 22 %. VAT wykazany
na fakturze z tytułu opłat w leasingu operacyjnym stanowi u finansującego VAT
należny, a obowiązek podatkowy powstaję z chwilą wystawienia faktury z tego
tytułu. Korzystający, będący oczywiście czynnym podatnikiem VAT może
odliczyć VAT wykazany w fakturze wystawionej przez finansującego na zasadach
ogólnych, jednakże musi pamiętać o obostrzeniach dotyczących korzystania w
leasingu z samochodów osobowych ( wtedy odlicza 60 % VAT naliczonego nie więcej
niż 6000 zł ), oraz ewentualnie odlicza VAT zgodnie z proporcją jeśli
korzystanie z przedmiotu leasingu służy zarówno sprzedaży opodatkowanej jak
i zwolnionej.
Jeżeli
finansujący ( leasingodawca ) w dniu zawarcia umowy korzysta ze zwolnień w
podatku dochodowym: podmiotowych, określonych przepisami ustawy o specjalnych
strefach ekonomicznych, określonych w art.
23 i 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym,
to umowę leasingowa z nim zawartą, chociażby spełniała powyższe warunki
należy traktować jak leasing finansowy.
Po
zakończeniu podstawowego okresu umowy leasingu możemy mieć do czynienia z
trzema podstawowymi scenariuszami.
Pierwszy
najczęściej spotykany polega na tym, że finansujący przenosi na korzystającego
własność przedmiotu umowy. W takiej sytuacji przychodem ze sprzedaży
przedmiotu leasingu u finansującego jest wartość wyrażona w cenie określonej
w umowie sprzedaży, jeżeli jednak cena ta jest niższa od hipotetycznej wartości
netto środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, przychód
ten określa się w wysokości wartości rynkowej. Kosztem uzyskania przychodów
przy ustalaniu dochodu ze sprzedaży jest rzeczywista wartość netto. Jeśli
chodzi o skutki podatkowe u korzystającego przeniesienie własności przedmiotu
umowy leasingowej z reguły określone jest w umowie po z góry określonej
cenie. W takim przypadku cenę tą winno uwzględnić się w sumie opłat
leasingowych, które oczywiście stanowią koszt uzyskania przychodu korzystającego.
Drugi
scenariusz polega na tym, że finansujący po upływie podstawowego okresu umowy
leasingu oddaje korzystającemu do dalszego używania środki trwałe lub wartości
niematerialne i prawne, będące przedmiotem tej umowy, przychodem finansującego
i odpowiednio kosztem uzyskania przychodów korzystającego są opłaty ustalone
przez strony tej umowy.
Trzeci
scenariusz polega na tym, że po upływie podstawowego okresu umowy
leasingu, finansujący przenosi na osobę trzecią własność środków
trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, będących przedmiotem tej
umowy, oraz wypłaca korzystającemu z tytułu spłaty ich wartości uzgodnioną
kwotę. W takiej sytuacji kwota wypłacona korzystającemu stanowi koszt
uzyskania przychodów finansującego w dniu zapłaty do wysokości różnicy
pomiędzy rzeczywistą wartością netto a hipotetyczną wartością netto. Z
kolei kwota otrzymana przez korzystającego stanowi jego przychód w dniu jej
otrzymania.
leasing
finansowy Podstawową
różnicą między leasingiem operacyjnym a finansowym jest to, że w leasingu
finansowym odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający. I fakt ten musi być
potwierdzony zapisem w tejże umowie. Dodatkowo umowa musi zawierać następujące
postanowienia: umowa leasingu została zawarta na czas oznaczony, suma
ustalonych w umowie leasingu opłat, pomniejszona o należny podatek od towarów
i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub
wartości niematerialnych i prawnych. Jeżeli są spełnione powyższe warunki
to do przychodów finansującego i odpowiednio do kosztów uzyskania przychodów
korzystającego nie zalicza się opłat leasingowych, w części stanowiącej spłatę
wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i
prawnych ( chodzi o ratę kapitałową zawartą w opłacie leasingowej). Kosztem
uzyskania u korzystającego i przychodem u finansującego jest tak zwana część
odsetkowa opłaty leasingowej. A zatem w uproszczeniu leasing finansowy w
aspekcie podatkowym jest zbliżony do umowy kredytowej, a operacyjny do umowy
najmu. Także
w przypadku leasingu finansowego po zakończeniu podstawowego okresu umowy możemy
mieć do czynienia z trzema sytuacjami. Finansujący
przenosi na korzystającego własność przedmiotu umowy. Wtedy to przychodem
finansującego ze sprzedaży przedmiotu umowy jest jest jego wartość wyrażona
w cenie określonej w umowie sprzedaży, także wtedy, gdy odbiega ona znacznie
od ich wartości rynkowej, z tym że do kosztów uzyskania przychodu u finansującego
z tytułu tej sprzedaży nie zalicza się wydatków poniesionych przez finansującego
na nabycie lub wytworzenie środków trwałych lub wartości niematerialnych i
prawnych stanowiących przedmiot umowy leasingu; kosztem są jednak te wydatki
pomniejszone o spłatę wartości początkowej. Jeśli
chodzi o skutki podatkowe u korzystającego w tej sytuacji są identyczne jak w
leasingu operacyjnym. Drugi
scenariusz - finansujący oddaje korzystającemu przedmiot umowy do dalszego używania.
Wtedy to przychodem finansującego i odpowiednio kosztem uzyskania przychodów
korzystającego są opłaty ustalone przez strony, także wtedy, gdy odbiegają
znacznie od wartości rynkowej. Trzeci
scenariusz finansujący przenosi na osobę trzecią własność środków trwałych
lub wartości niematerialnych i prawnych, będących przedmiotem umowy, oraz wypłaca
korzystającemu z tytułu spłaty ich wartości uzgodnioną kwotę. Kwota
wypłacona korzystającemu stanowi koszt uzyskania przychodów u finansującego
i jest przychodem korzystającego w dniu jej otrzymania. Jeśli
mają Państwo dalej wątpliwości o skutki podatkowe wynikające z zawarcia umów
leasingowych, oraz wszelakie inne wątpliwości związane z leasingiem
zapraszamy do zadawania pytań w dziale kontakt. Tych państwa, którzy byliby
zainteresowani tą formą finansowania aktywów trwałych zapraszamy do współpracy.
Wspólnie z naszym partnerem firmą "FINANDOOR BROCKERS CO." pomożemy Państwu
przeanalizować opłacalność takiego rozwiązania, wybrać najkorzystniejszą
ofertę w tym zakresie, wypełnić odpowiednie wnioski i przebrnąć przez
proces analizy zdolności kredytowej firmy.
|